Guest Report: Audio Culture X Hotflush

trouw_verie

Parties In Crime’s Maaike is er 7 (7!) weken tussenuit om loempia’s te eten op Vietnamese stranden samen met Arnolda, de Nelson Mandela van Parties In Crime. Naast de oorverdovende blijdschap en weemoedige jaloezie die ik voel bij het zien van scootertochtfoto’s in de Aziatische zon (zon!), voel ik ook… eenzaamheid. Feestjes afstruinen zonder partner in crime is als een fiets zonder zadel, een veger zonder blik, een mixer zonder stroom. Gelukkig wordt die eenzaamheid een beetje verdreven door een nieuwe guest reporter: Verie Aarts. Feestelijk in hart en nieren en hartstochtelijk in schrift zal ze Parties In Crime de komende weken af en toe bijstaan. Hier haar debuut:


Verie bezocht op een koude vrijdag in februari Audio Culture X Hotflush in Trouw, deed allerlei internationale contacten op, probeerde een chagrijnige DJ aan het lachten te krijgen en liep wat gehoorschade op. 

De avond om 23u beginnen omdat je dan voor een schamele € 8 naar binnen kan – dat heb ik al lang niet meer meegemaakt. Een onuitverkocht feestje met goede line-up ook niet. Gelukkig kan je bij Trouw op elk tijdstip met een gerust hart terecht. Bij de vroege binnenkomst val ik direct in een warm bad van diepe bassen en funky grooves. Dat belooft wat voor de verdere avond!

Audio Culture weet de crowd al goed warm te draaien voor de sets later op de avond. De mix van UK-House, UK-bass en swingende dancehall platen krijgt iedereen op de been. Achterin de DJ-booth zie ik Locked Groove (aka Tim van de Meutter) binnenkomen. De Belgische DJ doet het goed als aanwinst van het Hotflush label van Scuba, met platen als ‘Drowing’ en ‘Keep Running’. Die platen ken ik wel – na de release van Scuba’s DJ Kicks in 2011 zette ik ‘Drowing’ al regelmatig op repeat’ – de sets nog niet.

De opbouw begint langzaam, met wat spacey nummers waarvan ik de namen niet eens zou willen herinneren, als ik kon. Maar al gauw zet Locked Groove een tandje harder in en swingt Trouw uit zijn voegen. Hoe kan het ook anders met dikke platen als Big Room Tech House DJ Tool Tip (Joy Ooooooh, waarom is deze plaat niet op Beatport verkrijgbaar?!) en de Manix remix van Maceo Plex (Azari & III), die allen perfect in elkaar worden gemixt. Locked Groove is duidelijk een waardige vervanging voor Jimmy Edgar, die oorsponkelijk geboekt was, maar naar verluid ziek op bed ligt.

Om 3.00u is de beurt aan Bass-meister Scuba. Niks geen opbouw, het is al laat. De Engelsman gooit er direct dikke bass-knallers als &Fate (Boddika & Joy Orbison) en Trace (Midland) in. Alles met de pitch een tikkie omhoog, en het geluid eveneens. Ik heb het gezellig met de mensen op me heen nadat ik een Engels meisje red van halve aanranding door een stelletje minderjarige Fransozen, zie een andere koter zo ongeveer zijn vingers opeten (wat de f* heeft hij gebruikt?!), en lig met mijn 2 meter lange buurman in gedachten ontspannen op het strand (onder het genot van een knallende ghettoblaster, dat dan weer wel). Ja, de sfeer zit er goed in. Alleen die Scuba blijft maar chagrijnig naar zijn decks kijken. Iets van een signature look ofzo, maar dan een die ik het liefst van z’n gezicht zou rammen. Niet aardig, dan maar een spelletje ‘ik lach, jij lacht’. Even zie ik een heel klein glimlachje… Of… Nee. Toch niet.

Na 1,5 uur vooraan te hebben staan knallen, knalt er inwendig bij mij ook iets. Mijn trommelvliezen, auw! Zelfs bij de bar klinkt het alsof ik mijn headphones op heb met het geluid op maximaal. Hartje Function One, maar dit is toch echt iets teveel van het goede. Ik word letterlijk de tent uit geblazen.

Trouw, je was weer fijn. Na twee jaar afwezigheid, beloof ik na het succes van Laurent Garnier twee weken geleden en deze avond, in jouw laatste jaartje in Amsterdam weer wat vaker terug te komen. Als je maar wel mijn oortjes heel laat. Ik heb ze nog zeker 60 jaar nodig. Dank.