Guest report: Time Warp

timewarp1

Time Warp. We waren er zelf helaas niet bij dit jaar. Gelukkig wilde guest reporter Maarten poolshoogte nemen in de Jaarbeurs. Zo te lezen vond hij het geen straf. 

Dit weekend vult de Jaarbeurs zich niet met tussen-de-rommel-snuffelende bejaarden. We zien evenmin managers die op jacht zijn naar carrièretijgers.  Vanavond en vannacht staat de Jaarbeurs in het teken van Time Warp. Een van oorsprong Duits technofeestje dat bezoekers aantrekt vanuit de hele wereld. Dit is niet zo gek. Time Warp weet altijd ‘de groten der aarde’ te programmeren. Zo ook voor deze jubileumeditie. Onder andere John Digweed, Sven Vath, Extrawelt, Gui Boratto en Chris Liebing laten hun kunsten zien en horen.

Wij trappen het elf uur durende feest  af met Arjuna Schiks in de playground. Deze Amsterdamse DJ zette drie weken geleden de Poema nog helemaal op zijn kop. Helaas aan hem de eer ditmaal de avond te beginnen in plaats van te eindigen. De zaal is nog niet voor de helft gevuld. Aan de muziek ligt dat zeker niet.

John Digweed is een oude rot in het vak, maar verre van afgeschreven. Onlangs bracht hij een nieuwe release uit, op zijn eigen Bedrock label, van maar liefst 4 CD’s. Ook deze nacht stelt hij niet teleur. Het 2000000 suns van King Unique geremixt door hemzelf en Nick Muir, laat de zaal genaamd Cave, bijna instorten. Deze zaal is groots versierd en verlicht. Je waant je echt in een grot vol bizarre visuals. Mocht John nog maar wat langer draaien…

Gelukkig neemt niemand minder dan Extrawelt het van hem over. Tevens te gekke muziek voor in de Cave. Af en toe de oogjes dicht, verdwalen in een doolhof van vrolijke gedachten, om vervolgens weer neer te strijken in de technogrot. Het nummer Soopertrack spant de kroon en is één van de hoogtepuntjes van de avond.

Bijna op elk feestje bedenk ik dat ik voor het volgende feestje oordopjes moet  kopen. Deze gedachte komt  tijdens Time Warp geen enkele keer in me op. Het geluid is perfect afgesteld, van zeer hoge kwaliteit en het staat niet té hard. Hierdoor zijn oordoppen vrijwel overbodig. Ik probeer overigens nog wel even oordoppen van een vriendin. Deze doppen filteren  de muziek grotendeels weg, maar ik hoor opeens wél allemaal gesprekken tussen personen om me heen. Snel weer uit die dingen.

Next stop: Paco Osuna! Ik ken deze Spanjaard eigenlijk niet, maar dansen laat hij me zeker. Met zijn vrij harde minimal techno laat hij de stripes goed los gaan. Na Paco zit er maar één ding op, we moeten weer terug naar de cave. Bij binnenkomst start Gui Boratto met zijn set. Betoverende muziek, perfect aangevuld met  visuals. Heerlijk.

Het slotakkoord is voor Egbert. Met Egbert zit het altijd goed. Het laatste uurtje vliegt dan ook veel te snel voorbij. Iets over zeven wil Egbert nog één keer de zaal tot ontploffing brengen, maar hier steekt de organisatie een stokje voor. Met een fluitconcert tot gevolg. Toch zie je, tijdens de terugreis naar de kluisjes (de jaarbeurs is heeeel groot), vele glimlachen en blije koppies. Wat een fantastisch feest. Time Warp, tot de volgende keer!